Λίντερ Μάξιμο στην ιστορία, Λίντερ Μίνιμο στο παρόν

Τελικά, υπάρχουν και χειρότερα από τα τεκταινόμενα στο δικό μας αθλητισμό. Θυμάστε τον αθλητή του ταεκβοντό, Κουβανό Άνγκελ Μάτος, που, αντί να αγωνιστεί κατά του αντιπάλου του για τη διεκδίκηση του χάλκινου μεταλλίου στους πρόσφατους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, "αγωνίστηκε" κατά του διαιτητή, με αποτέλεσμα να αποκλειστεί δια βίου από κάθε μελλοντικούς Ολυμπιακούς Αγώνες; Ε, ο τέως Πρόεδρος της Κούβας, Φιντέλ Κάστρο, τάχθηκε υπέρ του οξύθυμου αθλητή, θεωρώντας ότι σωστά ενήργησε έτσι, διότι τον αδίκησε ο διαιτητής. Τόσο ο αθλητής, όσο και ο προπονητής του ( ο οποίος, σημειωτέον, απεβλήθη και αυτός δια βίου από τους Ολυμπιακούς Αγώνες) έχουν την αμέριστη συμπαράσταση μας, δήλωσε ο "Κομαντάντε". Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στη μαφία των Ολυμπιακών Αγώνων, που στέρησε από την Κούβα κάποια χρυσά μετάλλια, κυρίως στην πυγμαχία.

Είναι κρίμα, που ο λαλίστατος "Λίντερ Μάξιμο" δεν κατονόμασε ποιοι ακριβώς; απαρτίζουν τη μαφία, που στέρησε τη χώρα του από τα χρυσά μετάλλια, ως, επίσης, προκαλεί θλίψη η ευκολία, με την οποία χάιδεψε τον κ. Μάτος, ο οποίος σε οποιαδήποτε άλλη χώρα θα είχε ακούσει ουκ ολίγα κοσμητικά επίθετα για την απαράδεκτη συμπεριφορά του. Και, εντέλει, είναι τόσο τρομερό μια χώρα, όπως η Κούβα, να μην καταφέρει μια φορά να πετύχει όσα έχει θέσει ως στόχο; Ή μήπως η συμπεριφορά ορισμένων δικών μας προσώπων, που, αν αποτύχει κάπου κάποιος αθλητής μας ή κάποια ομάδα μας, τα ρίχνουν όλα σε σκοτεινές δυνάμεις, που τον εμπόδισαν ή τους αποπροσανατόλισαν, έχει βρει επίδοξους μιμητές και στην αλλοδαπή; Δηλαδή, στις Η.Π.Α. πρέπει να εκτελεστούν ως προδότες όσοι αθλητές ήταν φαβορί για χρυσό μετάλλιο και δεν το κέρδισαν;

Περισσότερο, όμως, ενοχλεί η στάση ενός από τα λίγα σύμβολα της εποχής μας απέναντι στον "άθλο" ενός αθλητή της χώρας του. Διότι, όταν έχεις αγωνιστεί, ώστε να βελτιωθεί το βιοτικό επίπεδο στη χώρα σου και να μπορέσει ο λαός σου να απολαύσει κάποια αγαθά, όπως η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και η παιδεία, τότε είναι τουλάχιστον οικτρό να υπερασπίζεσαι την παρεκτροπή του αθλητή σου. Και μη βιαστείτε να πείτε ότι και οι δικοί μας πολιτικοί υπερασπίστηκαν το ντοπάρισμα των δικών μας αθλητών, διότι κανένα πολιτικό δεν είδα να υπερασπίζεται το παραλήρημα της κας. Φανής Χαλκιά, όταν η τελευταία πήρε παραμάζωμα τα Μ.Μ.Ε. και προσπαθούσε να δικαιολογήσει τον εαυτό της, μετά το πρόσφατο χαΐρι της. Και όταν επικαλείσαι τα ιδανικά του σοσιαλισμού έναντι αυτών επικρατούν στον καπιταλιστικό κόσμο, τότε μάλλον οφείλεις να τραβήξεις το αυτί σε εκείνο, που συμπεριφέρεται σαν αλλοτριωμένος από τον καπιταλισμό.

Είναι ατυχέστατη, λοιπόν, η παραπάνω στάση ενός ανθρώπου, που αγωνίστηκε με όλες του τις δυνάμεις για μια ισχυρότερη Κούβα, επέζησε πολλών αποπειρών δολοφονίας, κρατήθηκε στην εξουσία, όταν το σύνολο, σχεδόν, των χωρών του υπαρκτού σοσιαλισμού άλλαξε στρατόπεδο και συνεχίζει να απολαμβάνει του θαυμασμού προσωπικοτήτων απ' όλο τον κόσμο. Και αν όλα τα παραπάνω του χάρισαν το χαρακτηρισμό "LIDER MAXIMO", η πρόσφατη ρήση του περισσότερο σε "LIDER MINIMO" παραπέμπει.

Διαβάστε :

www2.rizospastis.gr/story.do?id=4689380&publDate=26/8/2008(η άποψη του "Ριζοσπάστη" για τη συγκομιδή μεταλλίων της Κούβας. Τότε δεν είχε, ακόμα, γίνει γνωστή η ρήση του Φιντέλ Κάστρο υπέρ του Μάτος).

Νομιμοποιήστε το, να τελειώνουμε!

Τώρα, που οι Ολυμπιακοί Αγώνες πλησιάζουν προς το τέλος τους, μήπως είναι ώρα να σκεφτούμε, ποιούς, τέλος πάντων, κοροϊδεύει η Δ.Ο.Ε. με τους ελέγχους αντι-ντόπινγκ, τους ιπτάμενους ιατρούς της WADA, τις αυστηρές κυρώσεις και όλα τα συμπαρομαρτούντα; Όταν δέχεσαι τους αθλητές των Η.Π.Α. χωρίς κάποιον αυστηρό έλεγχο, αν έχουν λάβει απαγορευμένες ουσίες, εκτός αν θεωρείτε τα 8 παγκόσμια ρεκόρ του Μάικλ Φελπς ως κάτι φυσιολογικό, νομιμοποιείσαι να οδύρεσαι περί μάστιγας των αναβολικών, των στεροειδών και άλλων ιδιαίτερων ουσιών;
Μάλλον όχι! Κανένα δικαίωμα δεν έχεις να υποδύεσαι το θεματοφύλακα των, δήθεν, οσίων και ιερών του Ολυμπιακού Ιδεώδους. Αν ήσουν ιδιώτης, είχες κάθε δικαίωμα να τα επικαλεστείς, διότι εκπροσωπείς μόνο τον εαυτό σου και κανένα τρίτο και μπορείς ενδεχομένως να επικαλεστείς μια κάποια άγνοιά σου. Όταν, όμως, είσαι μια αρχή, οφείλεις να τηρείς όσα υπόσχεσαι και να πατάσσεις το κακό στη ρίζα του. Άλλωστε, ο κόσμος είναι μεγάλος αλλά τίποτε δε μένει κρυφό στις μέρες μας.
Προτείνω, λοιπόν, την κατάργηση του ελέγχου αντι-ντόπινγκ, ώστε να επιτρέπεται σε κάθε αθλητή να λαμβάνει παράνομα(που δε θα είναι, πλέον, τέτοια) παρασκευάσματα, για να βελτιώσει τις επιδόσεις του. Κανένας δεν θα κοροϊδεύει κανένα και οι αθλητές πολλώ δε μάλλον η Δ.Ο.Ε. δεν θα υποκρίνονται τους ηθικούς προστάτες των αρχών του Ολυμπισμού. Κάθε αθλητής θα αναλαμβάνει τις ευθύνες του για μελλοντική επιδείνωση της υγείας του από τη χρήση των ουσιών αυτών, ακριβώς όπως ο καπνιστής εν γνώσει του μαυρίζει τα πνευμόνια του και προετοιμάζει το έδαφος για την έλευση διαφόρων ασθενειών του σώματός του. Και μη βιαστείτε να πείτε ότι έτσι απροκάλυπτα, που θα γίνεται το ντοπάρισμα των αθλητών, θα χαθεί το ενδιαφέρον του κοινού, διότι ήδη πολλοί σκεπτόμενοι άνθρωποι σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης (δεν βρίσκεται σε αφθονία αυτό το είδος, είναι αλήθεια, στον πλανήτη μας αλλά υπάρχει, έστω ως προστατευόμενο είδος) έχουν ήδη γυρίσει τις πλάτες τους στους Ολυμπιακούς Αγώνες αλλά και σε άλλες, ήσσονος σημασίας, διοργανώσεις.
Καταργήστε το, λοιπόν, κύριοι της Δ.Ο.Ε., ώστε να μη ξαναχρειαστεί να ξεσκίσετε τα καλοθρεμμένα σας μάγουλα την επόμενη φορά, που κάποιος αθλητής θα καταληφθεί να έχει κάνει χρήση απαγορευμένων ουσιών. Προτείνετε, κύριοι κυβερνώντες όλων των χωρών τη νομιμοποίησή του, ώστε να μη χρειαστεί ξανά να υποδυθείτε τους πεσόντες από τις νεφέλες, όταν κάποιος αθλητής της χώρας σας, τον οποίο, μέχρι πρότινος, αποθεώνατε ως καλό υπήκοο και παράδειγμα προς μίμηση, πιαστεί ντοπαρισμένος. Και μη φοβάστε την απώλεια ψήφων, διότι οι μεν σκεπτόμενοι πολίτες σας ήδη έχουν αποφασίσει να μην σας ψηφίσουν, ενώ οι λοιποί θα κάνουν τούμπες από τη χαρά τους, που με τη νομιμοποίηση, που προωθείτε, θα μπορούν να χειροκροτήσουν και άλλες διακρίσεις των αθλητών μας. Ξεσηκωθείτε, κυρίες και κύριοι αθλητές, ώστε να αξιώσετε τη νομιμοποίηση της λήψεως παρανόμων ουσιών. Δεν έχει νόημα να κρύβεστε από τους φιλάθλους και να θεωρείτε φυσιολογικές τις επιδόσεις σας, κοροϊδεύοντας τους ίδιους τους εαυτούς σας. Απαλλαγείτε από τις ενοχές σας αυτές, υιοθετώντας την πρόταση περί νομιμοποιήσεως του ντόπινγκ.
Άλλωστε, αφού οι αγώνες αυτοί είναι η αποθέωση της εμπορευματοποίησης, όπου το ίδιο το ιδεώδες τους, αν υποτεθεί ότι υπήρξε ποτέ, ξεπουλιέται στους πιο ισχυρούς, ποιος θα πάθει ζημία, που η εμπορευματοποίηση αυτή θα γίνεται, πλέον, με τη βούλα;

Αν υπήρχε μετάλλιο στο θράσος...

Τελικά, όλα κάποια στιγμή φανερώνονται. Η Φανή Χαλκιά μας έδωσε μεγάλη χαρά στους προηγούμενους Ολυμπιακούς Αγώνες, όταν κέρδισε τα 400 μ. μετ' εμποδίων. Προσπερνάω τις δηλώσεις της περί ανωτερότητας της ελληνικής φυλής, καθόσον δεν επαναλήφθηκαν. Έκτοτε, η αθλήτρια αυτή ταλαιπωρήθηκε, κατά δήλωσή της, από τραυματισμούς και δεν είχε κάποιες άλλες διακρίσεις στην καριέρα της. Η συμμετοχή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου αποφασίστηκε από τον πρόεδρο του ΣΕΓΑΣ, κ. Σεβαστή, παρά το γεγονός ότι φημολογούνταν ότι δεν ήταν σε καλή κατάσταση. Τί κι αν κάποια άλλη αθλήτρια, ονόματι Χαντζή, είχε πιάσει το όριο συμμετοχής για το αγώνισμα των 400 μ. μετ' εμποδίων, Η κα. Χαλκιά θα μας εκπροσωπούσε στο Πεκίνο.
Και αίφνης έσκασε η βόμβα. Η κα. Χαλκιά έκανε χρήση απαγορευμένων ουσιών και αποκλείστηκε από τη συνέχεια των αγώνων. Επανάληψη, δηλαδή, των προ τετραετίας πεπραγμένων των Κεντέρη και Θάνου! Μα τίποτε δεν μαθαίνουμε, τελικά;
Η αντίδραση, όμως, της κας. Χαλκιά είναι ό,τι χειρότερο περίμενα προσωπικά. "Αν έκαναν και σε άλλους αθλητές τους ελέγχους, που έκαναν σε μένα, τώρα δε θα γίνονταν αγώνες". Ομολογεί, δηλαδή, ευθέως η κα. Χαλκιά ότι έκανε χρήση απαγορευμένων ουσιών. Κάτι είναι και αυτό. Όμως, η θεωρία συνωμοσίας, που αναπτύσσει, είναι επιεικώς γελοία. Διότι τί σημαίνει, άραγε, ότι δεν θα γίνονταν αγώνες, αν γίνονταν έλεγχοι και στους άλλους αθλητές; Ότι η κα. Χαλκιά έπρεπε να μείνει ατιμώρητη; Κλασσική νοοτροπία νεοέλληνα, που παραβαίνει συνειδητά το νόμο, πλην, όμως, αξιώνει να μείνει ατιμώρητος, διότι δεν έχουν τιμωρηθεί άλλοι πριν από αυτόν. Άλλως, φωνάζω για να με αφήσουν ατιμώρητο. Μόνο που η Δ.Ο.Ε. δεν είναι "ψαρωμένος" τροχονόμος, που δέχεται λεκτική επίθεση του τραμπούκου νεοέλληνα, που έχει παραβιάσει τον Κ.Ο.Κ. και ζητάει και τα ρέστα, και αποφασίζει να του χαρίσει την κλήση. Ευτυχώς, δηλαδή, διότι ο τσαμπουκάς και η ψευτομαγκιά δεν είναι και το καλύτερο εξαγώγιμο προϊόν της χώρας μας.
Περνάω στον κ. Κούβελο, αρχηγό της ελληνικής αποστολής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου. Κατηγορήθηκε από τη Δ.Ο.Ε. ότι αποπειράθηκε να εισέλθει στο χώρο της εξέδρας του Ολυμπιακού Κολυμβητηρίου του Πεκίνου, που προοριζόταν για τους επισήμους, με το έτσι θέλω και του απαγορεύτηκε η είσοδος από κάποια υπεύθυνη της Δ.Ο.Ε. για την εξέδρα αυτή, διότι δεν δικαιούνταν εισόδου στο χώρο αυτό. Δε θα σας θυμίσει τυχαία η απάντηση του κ. Κούβελου τα συμπτώματα, που παρουσίασε η κα. Χαλκιά μετά την κατάληψή της να έχει κάνει χρήση απαγορευμένων ουσιών. "Δε γνωρίζω καμμία FINA(η Παγκόσμια Ομοσπονδία Κολύμβησης), ποιά είναι η FINΑ" κ.λπ. ρητορικά ευρήματα, που προδίδουν τύπο, που μάλλον δεν γνωρίζει τα όρια και τη θέση του. Και, φυσικά, δεν αρκέστηκε σε αυτά αλλά προχώρησε και σε άλλα λογάκια, τα οποία δε χρειάζεται να σας επαναλάβω, με αποτέλεσμα η ανωτέρω υπεύθυνη να βάλει τα κλάμματα. Σε ένα σοβαρό κράτος θα του τραβούσαν το αυτί. Και σίγουρα δεν θα επέλεγαν για αρχηγό της αποστολής ένα πρόσωπο, που τόσο απροκάλυπτα επιδεικνύει τον κακώς εννοούμενο ανδρισμό του, εκτός αν θεωρείτε, ότι αυτή η έκρηξη ήταν μια κακή παρένθεση στη ζωή του κ. Κούβελου.
Άφησα για το τέλος τον Υφυπουργό Αθλητισμό, κ. Ιωαννίδη. Πληρώνουμε αμαρτίες του παρελθόντος, είπε αναφερόμενος στην ιστορία της κας. Χαλκιά. Και μένει η απορία γιατί, έπειτα από 4 χρόνια διακυβέρνησης, ένας εκπρόσωπος του κυβερνώντος κόμματος εξακολουθεί να επικαλείται το παρελθόν, για να δικαιολογήσει μια αδικαιολόγητη κατάσταση. Και, κυρίως, γιατί αφέθηκε ο κ. Σεβαστής να στείλει την κα. Χαλκιά στο Πεκίνο, χωρίς να διασφαλίσει ότι αυτή θα πήγαινε μεν εκεί αλλά χωρίς να δικαιώσει όσους την υποπτεύονταν για παράτυπη ιατροφαρμακευτική υποστήριξη.

Ολυμπιάδα και ραδιόφωνο για γερά νεύρα

Όταν ακούω τους αθλητικογράφους της "ΕΡΑ-ΣΠΟΡ" να μεταδίδουν τα αγωνίσματα των Ολυμπιακών Αγώνων, τότε αντιλαμβάνομαι ότι θα πρέπει να έχεις γερά νεύρα, ώστε να δεχθείς όλα τα "μαργαριτάρια", που εκτοξεύουν. Τί είπατε, είναι λογικό να κάνουν λάθη, όταν πρέπει να ψάξουν την ίδια στιγμή να βρουν την κατάλληλη λέξη ή έκφραση; Μα αυτή είναι η δουλειά τους και σε ένα αξιοπρεπές ραδιόφωνο θα τους είχαν πετάξει έξω με τις κλωτσιές.

Αναρωτιόμουν, λοιπόν, ποιός είναι εκείνος ο "Δομήνικος", από τον οποίο κατάγεται ο διαιτητής του αγώνα μπάσκετ ανάμεσα στη Γερμανία και την Κίνα, κ. Μερσεντές, όπως τον είπε ο κ. αθλητικογράφος; Ο Θεοτοκόπουλος, μήπως; Μπα, μιλάμε για αθλητισμό και όχι για εικαστικά. Μάλλον ήθελε να πει "Άγιο Δομήνικο" ή "Ντομίνικα", δύο κράτη της Καραϊβικής, τα οποία φαίνεται ότι δε γνωρίζει και τόσο καλά ο κ. αθλητικογράφος της ΕΡΑ-ΣΠΟΡ. Πάντως, είναι ειρωνεία να λέγεσαι "εθνική Γερμανίας", να σε διαιτητεύει ένας κ. Μερσέντες (όπως προφέρεται ορθά) και να χάνεις.

Α, το άλλο μαργαριτάρι, ότι "ξεκίνησαν οι αγώνες της Μπούντεσλιγκα, Άρσεναλ-Μπρόμγουιτς 0-0"; Η Μπούντεσλιγκα διεξάγεται στη Γερμανία, ενώ οι Άρσεναλ και Μπρόμγουιτς είναι αγγλικές ομάδες. Εντάξει, ο βασιλικός οίκος της Αγγλίας κατάγεται από το γερμανικότατο Αννόβερο, πλην, όμως, ακόμα και έτσι η Μπούντεσλιγκα δε συνδέεται με τίποτε με τις δύο αγγλικές ομάδες.

Περικλής Ιακωβάκης και Λούης Τσάτουμας συνεχίζουν σε 400 μ. μετ' εμποδίων και μήκος, αντίστοιχα. Η Πηγή Δεβετζή έχει ήδη προκριθεί στον τελικό του τριπλούν γυναικών και αναμένουμε την πολυπόθητη διάκριση, που δεν ήλθε στα άλλα αγωνίσματα.

Και συνεχίζουμε αύριο.

Πόλεμος τελειώνει και πόλεμος αρχίζει

Αισίως συμπληρώνεται μια εβδομάδα μετά την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου και η επιτυχία για κάποιον από τους αθλητές μας δε λέει να έλθει. Και όχι μόνο αυτό αλλά και οι μεγαλύτερες ελπίδες μας για διάκριση εξανεμίστηκαν. Ο Ηλίας Ηλιάδης, χρυσός ολυμπιονίκης προ 4ετίας στην Αθήνα βγήκε νοκ-άουτ με ιπόν στο τζούντο στην κατηγορία των 90 κιλών. Βέβαια, προέρχεται από εγχείρηση και ο αντίπαλός του ήταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση, αλλά άντε να πεις αυτή τη δικαιολογία στους ημεδαπούς λιπαρούς καλλιεργητές χιμαιρών, που θεωρούν ότι δεν υπάρχει η παραμικρή δικαιολογία για μια αποτυχία. Ακόμα και η λέξη «αποτυχία» θεωρώ ότι είναι υπερβολική για ένα αθλητή, ο οποίος θεωρείται και είναι από τα μεγάλα αστέρια στην κατηγορία του και απλά έτυχε μια φορά να μην καταταγεί σε καλή θέση.
Φταίνε, βέβαια, και οι συγκυρίες. Όταν, για παράδειγμα, η Ελπίδα Ρωμαντζή, αθλήτρια της τοξοβολίας, καλείται να αντιμετωπίσει τη Σουνγκ Χιούν Πάρκ από τη Νότιο Κορέα, η οποία είναι η υπ’ αριθμ.2 στην παγκόσμια κατάταξη, τότε νομίζω ότι είναι ανεδαφικό να αξιώνουμε από αυτή να κερδίσει το χρυσό μετάλλιο, γιατί έχουμε κακομάθει από τα χρυσά μετάλλια του κοντινού παρελθόντος.
Στο μπάσκετ, η Εθνική μας Ομάδα αναμετράται σήμερα με τις Η.Π.Α. Αυτή τη φορά, οι Αμερικάνοι δείχνουν να έχουν μαζέψει την αφρόκρεμα του NBA και σίγουρα η εθνική μας θα ζοριστεί απέναντί τους. Και είναι, νομίζω, καιρός ο Παναγιώτης Γιαννάκης να αρχίσει να εμπιστεύεται περισσότερο παγκίτες, όπως ο Γλυνιαδάκης και ο Πρίντεζης, οι οποίοι έδωσαν πλείστες όσες λύσεις στο παιχνίδι με τη Γερμανία αλλά είδαν δωρεάν, παγκίτες γαρ, το παιχνίδι με την Ισπανία.
Την ίδια στιγμή, οι εχθροπραξίες ανάμεσα στη Γεωργία και τη Ρωσσία δείχνουν να έχουν λάβει τέλος, πλην, όμως, ρωσσικά στρατεύματα παραμένουν σε διάφορα σημεία της Νότιας Οσετίας για το φόβο των Ιουδαίων. Και, φυσικά, συνεχίζεται η προσπάθεια αρκετών δυτικών Μ.Μ.Ε., ώστε να πείσουν τον κόσμο ότι η Ρωσσία είναι υπαίτια για τη σύρραξη αυτή.
Τέλος, ελπίζω ότι ένας άλλος, ακήρυκτος αυτή τη φορά, πόλεμος, αυτός, που κάθε καλοκαίρι μαίνεται στο ελληνικό οδικό δίκτυο, θα ματαιωθεί. Μιλάω για την αγαπητή συνήθεια, που έγινε λατρεία, του νεοέλληνα να γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του τον Κ.Ο.Κ. και να οδηγεί, όπως αυτός νομίζει, υποδυόμενος κάτι ανάμεσα σε Χάμιλτον και Σάινθ. Μόνο που οι εν λόγω οδηγοί είναι κατάλληλα εκπαιδευμένοι και τα οχήματα, που οδηγούν, έχουν τον κατάλληλο εξοπλισμό, ώστε, αν πάθουν ατύχημα, τουλάχιστον να μην κινδυνέψει άμεσα η ζωή τους. Ενώ οι δικοί μας «ραλίστες», πέραν της ψευδαισθήσεως της υπεροχής τους από τη θέση του βολάν, δεν έχουν, δυστυχώς κάτι άλλο να τους φυλάει.

Ολυμπιάδα και μηχανισμοί διαχείρισης των μη αποδεκτών αποτελεσμάτων

6η μέρα χτες των Ολυμπιακών Αγώνων και οι εχθροπραξίες στη Νότια Οσετία φαίνονται να παύουν. Τα στρατεύματα της Γεωργίας αποχωρούν αλλά μια προσπάθεια, ώστε να φανεί η Ρωσσία ως η μοχθηρή της υποθέσεως αυτής έχει ήδη αρχίσει να διαφαίνεται. Οι νεκροί από τις συγκρούσεις ανάμεσα στα στρατεύματα των δύο χωρών αλλά και οι άμαχοι από τους τυφλούς βομβαρδισμούς των Γεωργιανών έχουν υπερβεί τους 5.000 και η πρωτεύουσα της Νότιας Οσετίας έχει ερειπωθεί. Και γεννάται η απορία, αν το ΝΑΤΟ έχει, ακόμα, κάποιο ρόλο και, αν ναι, πως θα καταστήσει δεσμευτικές τις όποιες αποφάσεις του για τη διεκδικούμενη αυτή περιοχή;
Γλυκόπικρη φαίνεται η συνέχεια των αγώνων για τη χώρα μας. Εντάξει, δεν περιμέναμε να χάσουμε από του Γερμανούς στο μπάσκετ. Ο Νοβίτσκι, το μεγάλο του αστέρι, περιορίστηκε στους 13 πόντους, πράγμα, για το οποίο δεν μπορούν να υπερηφανεύονται πολλές ομάδες, ενώ η Εθνική μας Ομάδα μπάσκετ φαίνεται να ξαναβρίσκει το σπουδαίο εαυτό, που είδαμε στο Προολυμπιακό τουρνουά. Το άλλο φερόμενο αστέρι των Γερμανών, ο Κρις Κέιμαν, δεν ενθουσίασε κανένα και αρκέστηκε σε 4 κοπιαστικούς πόντους. Πάντως, αν νομίζετε ότι θα κερδίσουμε την Κίνα το ίδιο εύκολα, όπως προ διετίας στο Μουντομπάσκετ της Ιαπωνίας, καλύτερα να αλλάξετε άποψη, διότι οι Κινέζοι κατατρόμαξαν τους Ισπανούς, οι οποίοι, τελικά, πήραν το μεταξύ τους παιχνίδι στην παράταση, επειδή οι Κινέζοι πέταξαν στον κάλαθο των αχρήστων μια διαφορά 14 πόντων.
Στην κολύμβηση το μεγάλο μας αστέρι, Άρης Γρηγοριάδης, δεν κατάφερε να συνεχίσει στα 100 μ. ελεύθερο και αποχαιρέτησε τη διοργάνωση. Στον αντίποδα, ο Μάικλ Φελπς κατέκτησε το τρίτο του χρυσό μετάλλιο σ’ αυτή τη διοργάνωση, πράγμα, που τον καθιστά μέλος του εκλεκτού κλαμπ των κατόχων 9 χρυσών μεταλλίων σε Ολυμπιακούς Αγώνες, στο οποίο ανήκουν ο Καρλ Λιούις, Ο Πάαβο Νούρμι και η Λαρίσα Λατίνινα, όλοι τους σπουδαίες μορφές των αγώνων. Συνεχίζει δε, με σκοπό να σπάσει το στοιχειωμένο ρεκόρ του Μαρκ Σπίτς, ο οποίος είχε κατακτήσει 7 χρυσά μετάλλια στην κολύμβηση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου το ’72, που όλα τους συνοδεύτηκαν από παγκόσμια ρεκόρ. Α, και ξύρισε το κακόγουστο μουστάκι του.
Ο αθλητής του κανώ-καγιάκ, Χρήστος Τσακμάκης, κατέκτησε την έβδομη θέση στο ατομικό σλάλομ και είναι ο πρώτος Έλληνας Ολυμπιονίκης στην Ολυμπιάδα αυτή. Μπράβο στο νεαρό αθλητή, αν και κάποια στιγμή η ιστορία με τους εβδόμους και ογδόους ολυμπιονίκες θα πρέπει να σταματήσει.
Η χτεσινή «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» είχε στις αθλητικές στήλες της κάποιο σχολιασμό στην απάντηση, που έδωσε η αθλήτρια της ενόργανης γυμναστικής, Στέφανι Μπισμπίκου, όταν ρωτήθηκε τι θα κάνει μετά τον αποκλεισμό της από τη συνέχεια των αγώνων. Θα καθήσω στο Πεκίνο και θα κάνω τις βόλτες μου παρακολουθώντας τους αγώνες, ήταν, περίπου, η απάντησή της. Και αυτό έγινε η αιτία ο αθλητικογράφος της «Ε» να χαρακτηρίσει τη δήλωση αυτή της δεσποινίδος Μπισμπίκου ως απόδειξη ότι οι περισσότεροι αθλητές μας πήγαν στην Κίνα για τουρισμό και μόνο. Προσωπικά, κρίνω άκρως υπερβολική τη θεώρηση αυτή του αθλητικογράφου αυτού αλλά φοβάμαι ότι εκφράζει ένα μεγάλο μέρος της γνώμης των συναδέλφων του αλλά και των συνελλήνων του. Μάλλον κακομάθαμε με τις διακρίσεις από το 1992 και μετά και νομίζουμε ότι δημιουργήσαμε τις απαιτούμενες δομές, ώστε σε κάθε Ολυμπιάδα να κερδίζουμε του κόσμου τα μετάλλια άλλως ότι δεν επιτρέπεται να χάνουμε. Προσέξτε, μάλιστα, τη διαφορά στο πρόσωπο. Κερδίζουμε μετάλλια, αποτυγχάνουν οι αθλητές. Η νίκη έχει πολλούς πατεράδες, είχε πει κάποιος, το όνομα του οποίου μου διαφεύγει. Έτσι και η νεαρά αθλήτρια Μπισμπίκου θα πρέπει να γυρίσει πάραυτα στην Ελλάδα και να δεχτεί τις κατηγορίες μας (ήτοι τα βρισίδια μας), διότι πήγε στο Πεκίνο για τουρισμό. Μάλλον δεν είχε δικαίωμα να ξεσκάσει για λίγο η κοπέλα, μετά από ένα χρόνο (και περισσότερο, ίσως) προετοιμασίας. Η πηγή, που θέλει τους Γάλλους να στήνουν το ικρίωμα για τον αποκεφαλισμό της Λορ Μαναντού, της σπουδαίας κολυμβήτριάς τους, που δεν κατάφερε να φέρει κάποιο μετάλλιο από το Πεκίνο ελέγχεται ως ανακριβής. Και η όλη κατάσταση δίνει την αφορμή να επανεξετάσουμε την παιδεία μας ως λαού, που καλείται να διαχειριστεί το ενδεχόμενο της μη επιτυχίας (διότι θεωρώ απαράδεκτο να χαρακτηρίζουμε ως αποτυχημένους όσους αθλητές μας δεν κατάφεραν να διακριθούν).

Πόλεμος, Ολυμπιακοί Αγώνες και ρεκόρ

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες συνεχίζονται με ενδιαφέρον, που δε μειώνεται, ακόμα και όταν τα Μ.Μ.Ε. μας βομβαρδίζουν με εικόνες από τη Νότια Οσετία. Η επίθεση της Γεωργίας στην περιοχή αυτή έκανε το γύρο του κόσμου και δημιούργησε ένα νέο κύκλο αντιπαράθεσης ανάμεσα στις Η.Π.Α., που στηρίζουν το καθεστώς Σαακασβίλι, και τη Ρωσσία. Η Νότια Οσετία αποτελεί τμήμα της Γεωργίας, το οποίο προσαρτήθηκε σε αυτή την εποχή του Στάλιν. Φημολογείται ότι ο Γεωργιανής καταγωγής δικτάτορας ήθελε να ενισχύσει τη δημοκρατία, από την οποία καταγόταν (Τζουγκασβίλι ήταν το πραγματικό του όνομα, καραμπινάτο γεωργιανό επώνυμο) , αν και αυτό δεν είναι απόλυτα σίγουρο. Οι κάτοικοι της επαρχίας αυτής αισθάνονται, όμως, και εξακολουθούν να αισθάνονται περισσότερο Ρώσσοι παρά Γεωργιανοί και λίγο πριν την κατάρρευση της Ε.Σ.Σ.Δ. είχαν ζητήσει την απόσχισή τους από τη δημοκρατία της Γεωργίας και την ένταξή τους στη Ρωσσία (ό,τι, δηλαδή, ζήτησαν οι Αμπχάζιοι). Μέχρι σήμερα, πάντως, παραμένει τμήμα της Γεωργιανής επικράτειας, αν και οι περισσότεροι Οσέτιοι έχουν λάβει ρωσσικό διαβατήριο.
Η επίθεση των Γεωργιανών στρατευμάτων στη Νότια Οσετία έγινε προφανώς με σκοπό να «κόψει την όρεξη» στους κατοίκους της περιοχής αυτής για απόσχιση από τη Γεωργία. Η Ρωσσία, επιθυμώντας να προστατεύσει τους υπηκόους της στην περιοχή αυτή, βρήκε αφορμή να εισβάλει στη Νότια Οσετία, με αποτέλεσμα σήμερα πολλά διεθνή Μ.Μ.Ε. να προβάλουν αυτή ως εισβολέα και να παρακάμπτουν τους 2.000 νεκρούς Οσέτιους, οι οποίοι στη συντριπτική πλειοψηφία τους είναι άμαχοι, θύματα των Γεωργιανών βομβαρδισμών.
Δεν ξέρω πόση όρεξη μπορεί να έχει κανείς για αγώνες, όταν λαμβάνουν χώρα τέτοιες μάχες. Βέβαια, για να μην υποκρινόμαστε, συμβαίνουν και χειρότερα στο Νταρφούρ του Σουδάν, όπου οι Ισλαμιστές του Προέδρου Μπασίρ έχουν εξαπολύσει μια άνευ προηγουμένου εθνοκάθαρση σε βάρος των μη μουσουλμάνων μαύρων κατοίκων της περιοχής και, όμως, κανένας δεν επικαλέστηκε τους Ολυμπιακούς Αγώνες, για να ζητήσει να παύσουν οι εχθροπραξίες εκεί.
Πάντως, δεν γνώριζα ότι η Γεωργία έχει αξιόλογο μπητς βόλλεϋ. Παρακολουθούσα τις Γεωργιανές αθλήτριες του εν λόγω αθλήματος να τα λένε χτες σε κάποιο διάλειμμα του αγώνα τους με τις Βραζιλιάνες και μου έκανε εντύπωση η άνεση και το κέφι, που είχαν. Μα, καλά, η χώρα τους βρίσκεται σε πόλεμο και αυτές γελούν, αναρωτήθηκα. Μετά από ελάχιστα δευτερόλεπτα άκουσα τις φωνές τους και μιλούσαν πορτογαλικά. Βραζιλιάνες ήταν και αυτές, που πήραν τη Γεωργιανή υπηκοότητα και αγωνίζονται ως Γεωργιανές. Η αγορά έτοιμων αθλητών αποτελεί, πλέον, διεθνή πρακτική. Να αισθάνομαι υπερήφανος, που εμείς τουλάχιστον ελληνοποιούμε αθλητές, που έχουν, έστω μερικώς, ελληνική καταγωγή;
Επιτέλους, αρχίζουν κάποιοι εκ των αθλητών μας να ξεφεύγουν από τη μετριότητα των πρώτων ημερών. Ο Κακλαμανάκης είναι δεύτερος στην κατάταξη στην ιστιοσανίδα, ο Τσακμάκης δεύτερος στο κανώ-καγιάκ και ο Χρήστου προκρίθηκε στα ημετελικά του απλού σκιφ και όλοι τους μας χάρισαν κάποια χαμόγελα και ελπίδες για κάποια διάκριση. Μακάρι να πάρουν κάποιο μετάλλιο!
Στην κολύμβηση, τα παγκόσμια ρεκόρ πέφτουν το ένα μετά το άλλο. Παγκόσμιο ρεκόρ η Ιταλίδα Πελλεγκρίνι στα 200μ. ελεύθερο γυναικών από τα προκριματικά κιόλας, παγκόσμιο ρεκόρ η ομάδα 4 Χ 100 ελεύθερου των Η.Π.Α., παγκόσμιο ρεκόρ ο Αυστραλός Σάλιβαν στα 100 μ. ελεύθερο ανδρών, παγκόσμιο ρεκόρ και η Κόβεντρι από τη Ζιμπάμπουε στα 100 μ. ύπτιο γυναικών. Στέκομαι στην καταπληκτική ομάδα 4 Χ 100 ελεύθερου των Η.Π.Α., η οποία κατέβασε κατά 4’’ το παγκόσμιο ρεκόρ στο αγώνισμα αυτό. Σε μια εποχή, που τα παγκόσμια ρεκόρ γίνονται για μερικά εκατοστά του δευτερολέπτου, οι Η.Π.Α. απλά διέλυσαν το προηγούμενο ρεκόρ και, μάλιστα, πήραν το χρυσό με ελάχιστη διαφορά από τη δεύτερη Γαλλία, η οποία αφενός έχασε για ελάχιστα εκατοστά του δευτερολέπτου δύο χρυσά (το άλλο ήταν στα 100 μ. ελεύθερο) αφετέρου το μεγάλο της όνομα, Λορ Μαναντού, δεν κατάφερε να διακριθεί, μέχρι στιγμής, σε κανένα από τα αγωνίσματα, που έλαβε μέρος. Επίσης, στέκομαι στην Κρίστυ Κόβεντρι, την κολυμβήτρια από τη Ζιμπάμπουε, η οποία συνεχίζει να εκπροσωπεί μια χώρα, όπου η λευκή μειονότητα τελεί ουσιαστικά υπό διωγμό, πληρώνοντας αναμφίβολα την κυριαρχία και το καθεστώς του άπαρτχαϊντ, που είχε επιβάλει επί (λευκής) κυβερνήσεως Ίαν Σμιθ. Πάντως, το καθεστώς Μουγκάμπε μπορεί να διώκει τους λευκούς υπηκόους του αλλά τους έστειλε στο Πεκίνο, μήπως και τσιμπήσουν κανένα μετάλλιο.
Τέλος, είναι τόσο μεγάλος κόπος να διακρίνουν οι αθλητικογράφοι της ΕΤ1 και της ΝΕΤ τη Βόρειο Κορέα από τη Νότιο Κορέα; Αγωνιζόταν στη σκοποβολή ένας Νοτιοκορεάτης και ο εκφωνητής συνέχιζε να λέει «ο τάδε από την Κορέα». Μπορεί ο Ψυχρός Πόλεμος να έληξε αλλά, όπως και να το κάνουμε, ένα από τα τελευταία απομεινάρια του, η κομμένη σε δύο κράτη Κορέα, εξακολουθεί να υφίσταται. Και δεν αγωνίζονται οι Νοτιοκορεάτες και οι Βορειοκορεάτες με κοινή ομάδα, όπως έκαναν για κάποιες Ολυμπιάδες μεταπολεμικά οι Γερμανοί, ώστε να δώσουμε τόπο στην οργή.

Αποκλεισμοί και προβληματισμοί

Λέτε να μας κάτσει άσχημα η φετινή Ολυμπιάδα; Άρχισαν ήδη κάποιες από τις μεγάλες ελπίδες μας για μετάλλιο να αποχαιρετούν τη διοργάνωση χωρίς επιτυχία. Ο Βλάσης Μάρας αποκλείστηκε από τη συνέχεια της ενόργανης γυμναστικής, αφού πλήρωσε την κακή ψυχολογική του κατάσταση ο δε Άρης Γρηγοριάδης δεν προχώρησε πέρα από την προκριματική σειρά των 100 μ. ύπτιο. Αμφότεροι, όμως, διατήρησαν τη σεμνότητά τους και αρκέστηκαν να τα βάλουν με τον εαυτό τους. Οποία διαφορά από πολλούς συνέλληνες, που προτιμούν να καταδικάσουν το κακό το ριζικό τους παρά το κακό τους το κεφάλι. Άλλωστε, «εδώ, που έφτασες, λίγο δεν είναι, τόσο, που έκαμες, μεγάλη δόξα»(Κ. Καβάφης, Το πρώτο σκαλί).
Η Εθνική μας Ομάδα Καλαθοσφαίρισης δεν έκανε το ξεκίνημα, που ονειρευόμαστε. Η Ισπανία απέδειξε ότι δικαίως θεωρείται η πιο φορμαρισμένη και ισχυρή ομάδα της Ευρώπης, πλην, όμως, δεν είναι η αχτύπητη ομάδα, που μας είχε τσακίσει πέρσυ στο Πανευρωπαϊκό και πρόπερσυ στο Παγκόσμιο. Απλά, κατάφερε να μας επιβάλει το ρυθμό της και να μας αλλάξει τα φώτα στα τρίποντα. Το ποσοστό μας στις βολές είναι λιγάκι απαράδεκτο (10/22) αλλά έχουμε ακόμα δρόμο μπροστά μας για να το διορθώσουμε και αυτό. Α, και να μην σουτάρουμε τόσο επιπόλαια, όπως κάναμε κατά διαστήματα χτες.
Στην κωπηλασία, οι Πολύμερος και Μούγιος συνεχίζουν στο διπλό σκιφ ανδρών, το ίδιο και ο πυγμάχος Γαζής στα 75 κιλά. Αναρωτιέμαι, όμως, τι είδους υποστήριξη έχουν αυτοί οι άνθρωποι. Επαγγελματίες δεν είναι, αφού αυτό φαντάζει κάπως σας ανέκδοτο στη χώρα μας. Εγκαταστάσεις της προκοπής για να προπονηθούν δεν έχουν, ιδίως οι κωπηλάτες, που προπονούνται κυριολεκτικά με το κρύο και τ’ αγιάζι στις λίμνες της χώρας μας και περιμένουν κάποια υλική υποστήριξη από την Πολιτεία, για να μπορέσουν να προπονηθούν και να αποδώσουν κάπως. Πάντως, είναι σίγουρα άξιοι του θερμότερου χειροκροτήματος.
Ο θάνατος ενός Αμερικάνου τουρίστα στο Πεκίνο έκανε το γύρο του κόσμου και έθεσε ζήτημα ασφάλειας των αγώνων αυτών. Ωστόσο, καμμία τρομοϋστερία δεν έπιασε τα διεθνή Μ.Μ.Ε. Θυμάμαι την ελληνοαμερικανίδα δημοσιογράφο, κα. Ανθή Καρασάββα, που φοβόταν πιθανή τρομοκρατική ενέργεια κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες των Αθηνών. Τώρα δεν την άκουσα πουθενά να οδύρεται για τα όποια μέτρα ασφαλείας στην Κίνα. Δύο μέτρα και δύο σταθμά!
Άφησα για το τέλος την ανακοίνωση του Κ.Κ.Ε. για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ότι, δηλαδή, κυριαρχεί σε αυτούς η ντόπα των αθλητών. Δε δίνω άδικο στο Κ.Κ.Ε., αν και κάπως όψιμα ανακάλυψε την Αμερική. Ωστόσο, η επιμονή του να ταυτίζει το ντοπάρισμα των αθλητών με τον καπιταλισμό και ανιστόρητο είναι και έλλειψη αυτογνωσίας προδίδει. Διότι η παράνομη ιατροφαρμακευτική υποστήριξη των αθλητών εξελίχθηκε στις χώρες του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού, ιδίως στην Ε.Σ.Σ.Δ. και τη Λ.Δ.Γ., όπου βιονικές αθλήτριες με ασυνήθιστη σωματοδομή και εξωφρενικές αντοχές και επιδόσεις κέρδιζαν με χαρακτηριστική άνεση τον ένα αγώνα μετά τον άλλο. Η κατάρρευση των καθεστώτων αυτών ανέδειξε το πρόβλημα αυτό και το κατέστησε γνωστό παγκοσμίως, πλην του Κ.Κ.Ε., το οποίο πρόθυμα και ορθά κατεδίκασε το ντοπάρισμα των σημερινών αθλητών αλλά για την ύπαρξη αναλόγου συστήματος υποστήριξης αθλητών στις παραπάνω χώρες ποιεί την νήσσαν.
Και οι Ολυμπιακοί Αγώνες συνεχίζονται. Καλή επιτυχία στους αθλητές μας!

Η παράσταση αρχίζει

Ξεκίνησαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Πεκίνου με μια φαντασμαγορική τελετή έναρξης. Ο γράφων δεν μπόρεσε να την παρακολουθήσει ζωντανά, καθόσον επαγγελματικές ασχολίες του αφαίρεσαν αυτή τη δυνατότητα, αλλά και σε μαγνητοσκόπηση η τελετή αυτή ήταν υπέροχη. Ο Ζανγκ Γιμού είναι ένας μάγος της σκηνοθεσίας και η παράσταση, που έστησε, ήταν άξια θαυμασμού. Τώρα, αν κάποια στοιχεία της παράστασης αυτής θύμισαν την προ τετραετίας τελετή έναρξης στου Ολυμπιακούς Αγώνες των Αθηνών, ας θυμηθούμε ότι σε κανένα τομέα της ανθρώπινης δραστηριότητας δεν υπάρχει παρθενογένεση και ας απολαύσουμε την παράσταση.
Παράσταση, είπαμε; Μα ακριβώς αυτό είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες, ένα αθλητικό θέαμα, γεμάτο συγκινήσεις, ανταγωνισμό, υπερπροσπάθεια και, φυσικά, ντόπα. Η τελευταία φοβάμαι ότι για άλλη μια φορά θα κάνει την εμφάνισή της και θα κυριαρχήσει στα περισσότερα αθλήματα. Ας αποφασίσουμε, όμως, ότι είτε θα πρέπει να νομιμοποιηθεί, ώστε ο ντοπαρισμένος αθλητής να αγωνίζεται εν γνώσει των θεατών ότι έχει παράνομη ιατροφαρμακευτική υποστήριξη, είτε ότι θα κοπεί άπαξ και δια παντός, οπότε θα πρέπει να συνηθίσουμε τον κολυμβητή, που θα κολυμπάει τα 100 μ. ελεύθερο σε 1’ ή τον επικοντιστή, που θα πηδάει 3,00 μ. ψηλά. Αν θα μας αρέσει αυτό; Στη χώρα μας, αν αποδεχόμαστε αυτές τις επιδόσεις, θα γεμίζαμε τα γήπεδα, όπου θα διοργανώνονταν οι ημερίδες στίβου των γνωστότερων σωματείων κλασσικού αθλητισμού, όπως κάνουμε στα «ΤΣΙΚΛΗΤΗΡΕΙΑ», όπου «παίζουν» καλές επιδόσεις, όχι χωρίς την ανάλογη ιατρική υποστήριξη.
Η Ελλάδα ταξίδεψε στην Κίνα με τη σκιά του ντοπαρίσματος γνωστών αθλητών της να βαραίνει όσο ποτέ άλλοτε. Η άρση βαρών ταξίδεψε αποδεκατισμένη τόσο από τις αποχωρήσεις των λαμπρών αθλητών της προηγούμενης δεκαετίας όσο και από την κατάληψη των όλων, σχεδόν, των υπολοίπων να έχουν χρησιμοποιήσει παράνομες ουσίες. Η κολύμβησή μας μετράει ήδη ένα μεγάλο όνομα λιγότερο, καθόσον ο Δρυμωνάκος πιάστηκε «ντοπέ» και αποχαιρέτησε τα όποια όνειρά του για συμμετοχή στους αγώνες αυτούς. Στο στίβο, οι πάλαι ποτέ μεγάλες ελπίδες, όπως ο Χοΐδης και ο Φιλιππίδης θα δούνε από το σπίτι τους αυτούς τους αγώνες, αφού τρέχει, ακόμα, η εις βάρος τους τιμωρία για τη χρήση εκ μέρους τους παρανόμων ενισχυτικών ουσιών. Κρίμα, διότι θα μπορούσαν να χαρίσουν αρκετές διακρίσεις στη χώρα μας.
Η υπόθεση της Κατερίνας Θάνου διχάζει. Τιμωρήθηκε με διετή αποκλεισμό από τους στίβους αλλά δεν μπορεί να λάβει μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες, διότι δυσφήμισε το άθλημα. Η ανταλλαγή απόψεων προ τετραετίας ανάμεσα στον τότε πρόεδρο του ΣΕΓΑΣ, κ. Σεβαστή, και τον πρόεδρο της Δ.Ο.Ε., κ. Ρογκ, το κρυφτούλι της Θάνου, για να μην εξεταστούν από τους γιατρούς της WADA και άλλα ίσως έπαιξαν το ρόλο τους. Η επιθετική επιστολή των δικηγόρων της κας Θάνου θεωρείται ότι έγειρε τη ζυγαριά υπέρ της απόψεως ότι η Ελληνίδα αθλήτρια πρέπει να αποκλειστεί από τους αγώνες αυτούς. Τώρα, τι ακριβώς περιεχόμενο είχε αυτή η επιστολή, θα σας γελάσω. Να φταίει μόνο μια επιστολή για τον αποκλεισμό της, το θεωρώ απίθανο. Μια τάση ρεβανσισμού από πλευράς Δ.Ο.Ε. φαντάζει πολύ πιθανή, ως, επίσης, και μια αντίληψη ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι το πάρτυ της Δ.Ο.Ε. και αυτή αποφασίζει ποιους θα καλέσει και ποιους όχι. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε, αν θα τύχουν της ίδιας αντιμετώπισης και άλλοι αθλητές, που θα υποπέσουν σε ανάλογα παραστρατήματα. Πάντως, για τους αγώνες αυτούς Θάνου γιοκ!

Τελικά, όσο και αν η Κίνα γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων της τις παραινέσεις των άλλων χωρών για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο έδαφός της, καμμία χώρα δεν τόλμησε να μποϋκοτάρει τους αγώνες αυτούς. Ακόμα και λαλίστατοι πολιτικοί, όπως η κα. Μέρκελ, ναι μεν δε θα εμφανιστούν στους Αγώνες αλλά προέβαλαν άλλο λόγο ως δικαιολογία, ήτοι ότι θα πάνε διακοπές. Ο δε κ. Μπράουν, Πρωθυπουργός της Αγγλίας, έκανε πρώτα τις σωστές οικονομικές συμφωνίες με το καθεστώς της Κίνας και μετά είπε και 2-3 λόγια για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κίνα. Οι δυτικοί τουρίστες πλημμύρισαν το Πεκίνο και άσε τα ανθρώπινα δικαιώματα, ρε μεγάλε, ήλθαμε να δούμε τους αγώνες. Το δε νέφος του Πεκίνου για τη Δ.Ο.Ε. απλά δεν υπάρχει. Αν ψάχνετε συγκρίσεις με όσα ακούγονταν για το νέφος των Αθηνών παραμονές των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, θα σας πιάσει κατάθλιψη.
Από πλευρά ελληνικών μεταλλίων, όλα είναι ρευστά. Οι περισσότεροι θεωρούν ότι δεν υπάρχει περίπτωση να πάρουμε όσα μετάλλια πήραμε στους προηγούμενους Ολυμπιακούς Αγώνες. Το ίδιο, όμως, ακουγόταν και μετά τους αγώνες της Ατλάντας το 1996, όταν και οι αθλητές μας ξεπέρασαν κάθε προσδοκία. Μακάρι να τα καταφέρουν και φέτος!
Ωχ, αρκετά σας ζάλισα. Αν δεν θεωρείτε ότι χάνετε τον καιρό σας μπροστά από μια τηλεόραση και προτιμάτε τα μπάνια, χαλαρώστε και απολαύστε μια παγκόσμια αθλητική συνάντηση, ξεχνώντας τα όποια συμφέροντα κρύβονται πίσω από αυτή.