Δημοφιλείς αναρτήσεις

Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2009

Πως να δημιουργήσετε ένα ρατσιστή/εθνικιστή

Ας πούμε, ότι ο γνωστός μου λέγεται "Α", άλλωστε το όνομα είναι εκείνο, που έχει λιγότερη σημασία στην περίπτωσή του. Ο "Α", λοιπόν, γεννήθηκε πριν από, περίπου, 30 χρόνια από γονείς του μεσαίου οικονομικού στρώματος, οι οποίοι ήταν δημόσιοι υπάλληλοι και, επομένως, ένας βασικός βραχνάς, ήτοι η οικονομική επιβίωση της οικογένειας, είχε επιλυθεί.
Για κακή του τύχη, όμως, ο "Α" κληρονόμησε τη μέτρια ευφυία των γονέων του. Και για ακόμα χειρότερη τύχη του, οι γονείς του "Α" δεν προσπαθούσαν να κρύψουν τη δυσαρέσκειά τους, που ο μεγάλος τους γιος - υπάρχει και ένας μικρότερος - δεν ήταν ιδιαίτερα εύστροφος. Αποτέλεσμα ήταν όχι μόνο να τον ξεμπροστιάζουν στους φίλους τους, στολίζοντάς τον με όχι ιδιαίτερα κολακευτικούς επιθετικούς προσδιορισμούς αλλά και να έχουν επιδοθεί σε μια απροκάλυπτη υποστήριξη του σαφώς εξυπνότερου δεύτερου παιδιού τους. Η συμπεριφορά τους αυτή δεν εκπορευόταν από μίσος για το λιγότερο έξυπνο παιδί τους αλλά ήταν απόρροια της δικής τους μειωμένης αντιλήψεως, η οποία δεν τους επέτρεπε να εξοπλίσουν τον "Α" με τα απαραίτητα εφόδια, ώστε να ανταπεξέλθει στις ανάγκες της ζωής πολλώ δε μάλλον να σταθμίσουν τις συνέπειες της απροθυμίας τους να τον υποστηρίξουν.
Φυσικά, με αυτά τα "εφόδια", ο "Α" πάτωσε στις πανελλαδικές εξετάσεις, όπου, για να ακριβολογήσω, κατέβηκε χωρίς να έχει προετοιμαστεί ιδιαίτερα. Αν και υπήρχε η οικονομική δυνατότητα να προσλάβουν οι γονείς του κάποιο καθηγητή για ιδιαίτερα μαθήματα, εντούτοις κρίθηκε, ότι η δαπάνη αυτή δεν θα είχε αντίκρυσμα, με αποτέλεσμα ο "Α" να παραδοθεί βορά σε ένα ομαδικό φροντιστήριο, το οποίο μπορεί να χρέωνε σαφώς λιγότερα χρήματα αλλά ο κακός μαθητής "Α" χανόταν στους σαφώς εξυπνότερους συμμαθητές του και κανένας δεν ασχολούνταν να καλύψει τα κενά του.
Ακολούθησε η στρατιωτική θητεία του "Α", όπου οι γονείς του, αν και διέθεταν ένα ισχυρό μέσον, δεν κατάφεραν να πετύχουν μια ευνοϊκή μετάθεση του παιδιού τους. Η αλήθεια είναι, ότι δεν πολυπροσπάθησαν, αφού σκέφτηκαν, ότι ίσως να άξιζε περισσότερο να καλοπιάσουν το βύσμα αυτό, ώστε να βολέψει το μικρότερο γιο, όταν θα παρουσιαζόταν στο στρατό. Και με αυτή την επιλογή τους, ο "Α" πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της θητείας του έχοντας πάρει επ' ώμου μια σκοπιά.
Στη συνέχεια, αποστρατευθεις ων, έπρεπε να σκεφτεί για το μέλλον του. Δεν είχε κάποια τυπικά προσόντα πέρα από το απολυτήριο του Λυκείου, το οποίο στη σύγχρονη αγορά ουδεμία αξία έχει, και το χειρότερο ήταν, ότι δεν ήξερε, ποιο επαγγελματικό προσανατολισμό να ακολουθήσει. Πότε ξεφούρνιζε, ότι ήθελε να μπαρκάρει και πότε, ότι ήθελε να πάει να μονάσει, χωρίς να δείχνει κάποια στενοχώρια, που ήταν άνεργος. Και οι γονείς του, μην εννοώντας να καταλάβουν, ότι η απάθεια αυτή οφειλόταν στην αδιαφορία τους αλλά και στην ελάχιστα κρυπτόμενη προβολή εκ μέρους τους της όχι ιδιαίτερης ευστροφίας του, αντί να αποφασίσουν, επιτέλους, να του σταθούν, προτιμούσαν να οδύρονται στους τρίτους, που ο "μπουμπούνας" δεν είχε προκοπή.
Εδώ και μερικούς μήνες, ο "Α" απασχολείται ως υποδηματοποιός. Έχει αρκετή δουλειά και μένει σε νοικιασμένη οικία μακρυά από τους δικούς του. Παραμπιπτόντως, έχει γίνει φίλος μου στο φέισμπουκ. Δεν μπορώ να πω, ότι έχω την ιδιαίτερη επικοινωνία μαζί του μέσω αυτής της εφαρμογής αλλά και γενικότερα. Ωστόσο, έχω γίνει αποδέκτης ουκ ολίγων προσκλήσεων εκ μέρους του για συμμετοχή σε ομάδες, τύπου "ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΟΤΕ Μ.... ΑΛΒΑΝΕ", "τάδε" εθνοπατριωτικός δίαυλος και λοιπές ρατσιστικού και εθνικιστικού περιεχομένου κινήσεις, τις οποίες ουδέποτε είχαν εκδηλώσει οι γονείς του. Ο "Α" επιδεικνύει σε αυτές τις συσσωματώσεις ένα ιδιαίτερο ζήλο, τον οποίο δεν επέδειξε ποτέ στη ζωή του, όσο ζούσε με την οικογένειά του. Σε αυτές τις ομάδες δείχνει να ενθουσιάζεται, που τον ακούνε και τον ενθαρρύνουν να εκφραστεί ελεύθερα, όση ελευθερία έκφρασης μπορούν να αντέξουν οι ομάδες αυτές. Κυρίως, όμως, ο "Α" δείχνει ότι βρήκε μια στήριξη, που ουδέποτε επέδειξε γι' αυτόν η οικογένειά του. Αποτελεί ένα γρανάζι στο μηχανισμό των ομάδων αυτών και δεν είναι παραπεταμένος, όπως ήταν, όταν ζούσε με τους γονείς του. Και μπορεί να πραγματοποιήσει αυτό, που πάντοτε ήθελε, ήτοι να τον ακούσουν οι τρίτοι, χωρίς να κινδυνεύει να τον μειώσουν για τη βραδύνοιά του.
Προφανώς υπάρχουν και άλλοι μηχανισμοί παραγωγής ατόμων με ρατσιστική και εθνικιστική σκέψη. Και σαφώς υπάρχουν έξω στην κοινωνία - πραγματική και διαδικτυακή - ομάδες με ακραίες θέσεις, που στρατολογούν προβληματισμένους, παραπεταμένους και χωρίς ιδιαίτερες αντοχές ανθρώπους, για να περάσουν τις ιδέες τους. Ωστόσο, δεν μπορώ να αμφισβητήσω, ότι τα πάντα ξεκινούν από την ίδια την οικογένεια και την προσοχή, που αυτή επιδεικνύει στα παιδιά της. Και ακριβώς αυτή η έλλειψή της οδήγησε στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του "Α" και, περαιτέρω, στον ασπασμό των απαράδεκτων ιδεών, που μου πλασάρει συχνά μέσω της παραπάνω εφαρμογής.

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Ωραία ιστορία. Σαν να βλέπω αρκετά παιδιά γνωστών μου...

περιούσιος είπε...

@ Ανώνυμος

Καλώς ήλθατε στο ταπεινό μου ιστολόγιο! Πρόκειται για μια ιστορία, που αφορά όχι μόνο τον εν λόγω γνωστό μου αλλά και άλλα παιδιά, που έχω γνωρίσει. Δυστυχώς, είναι πραγματική ιστορία.

abravanel είπε...

Μελαγχολία...

περιούσιος είπε...

@ abravanel

Απόλυτα! Αλλά και πραγματικότητα!