Δημοφιλείς αναρτήσεις

Σάββατο, 26 Ιουλίου 2008

ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΛΥΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΓΚΡΙ, του ΓΚΟΥΝΑΡ ΣΤΟΛΕΣΕΝ

Στο μακρυνό και όμορφο Μπέργκεν ένας συνταξιούχος αστυνομικός και παλαιός αντιστασιακός, ο Χιάλμαρ Νύμαρκ, συναντά τον ιδιωτικό αστυνομικό Βάργκ Βέουμ. Σταδιακά, γνωρίζονται και ο Νύμαρκ του αποκαλύπτει ότι γνωρίζει πράγματα για κάποια πολύνεκρη έκρηξη σε ένα εργοστάσιο χρωμάτων τη δεκαετία του ’50, για την οποία κανένας δεν τιμωρήθηκε. Η υπόθεση κεντρίζει το ενδιαφέρον του Βέουμ, κυρίως όταν ο Νύμαρκ πέφτει θύμα τροχαίου ατυχήματος, από το οποίο γλυτώνει σαν από θαύμα. Ποιος είναι εκείνος, που δεν θέλει να φανεί η αλήθεια; Πώς συνδέεται η έκρηξη στο εργοστάσιο χρωμάτων με το ναζιστικό παρελθόν της Νορβηγίας και την αντίσταση; Και ο ολοένα αυξανόμενος αριθμός των θυμάτων πώς εξηγείται και ποιος τους σκότωσε;
Ο Νορβηγός μυθιστοριογράφος, με σπουδές φιλολογίας, Γκούναρ Στόλεσεν απαντά στα παραπάνω ερωτήματα στο βιβλίο του «ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΛΥΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΓΚΡΙ» των εκδόσεων «ΠΟΛΙΣ», από τις οποίες και έγινε γνωστός στη χώρα μας. Πρόκειται για ένα αστυνομικό μυθιστόρημα, στο οποίο, όμως, η έρευνα για την εξακρίβωση των αιτίων και υπαιτίων ενός ατυχήματος, που έλαβε χώρα προ 30ετίας (η πλοκή εκτυλίσσεται στις αρχές του ’80), συνυπάρχει με τους προβληματισμούς του κεντρικού ηρώα Βέουμ γύρω από τις αλλαγές, που η εκμετάλλευση του πετρελαίου έφερε στη Νορβηγία, τις οποίες δεν μπόρεσαν όλοι να ακολουθήσουν, τον αλκοολισμό, τη μοναξιά, τη διάλυση της οικογένειας, τη ραγδαία οικονομική άνοδο πολλών χωρίς την ανάλογη ηθική στάθμη αλλά και το ξεπούλημα των ιδανικών. Ο πρωταγωνιστής του εν λόγω βιβλίου είναι άνθρωπος μοναχικός, χωρισμένος με ένα παιδί, που υποφέρει το ίδιο με τους πρωταγωνιστές των υποθέσεων, που αναλαμβάνει και προβληματίζεται με τις εν κοινωνικές εξελίξεις στη χώρα του, ενώ γύρω του ξυπνούν μνήμες από την κατοχή της Νορβηγίας από τους Γερμανούς κατά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τη νορβηγική αντίσταση αλλά και τους Νορβηγούς, που πήγαν με το μέρος των Γερμανών (διόλου τυχαίο ότι το όνομα του κατοχικού πρωθυπουργού της Νορβηγίας Κουίσλιγκ χαρακτηρίζει από τότε τον πολιτικό, που υποτάσσεται στις δυνάμεις κατοχής της χώρας του και κυβερνά για λογαριασμό τους τη χώρα του).
Όσοι αγοράσουν το εν λόγω βιβλίο παρασυρμένοι από το γεγονός ότι διαφημίζεται ως αστυνομικό, θα νοιώσουν μια μικρή απογοήτευση, διότι αυτό είναι και αστυνομικό αλλά όχι καθαρά αστυνομικό. Τα ονειροπολήματα και οι αναμνήσεις του Βέουμ διαρκούν για αρκετές σελίδες και τούτο ίσως κουράσει τον ανυποψίαστο αναγνώστη. Αναφορικά με το αστυνομικό του σκέλος, η πλοκή κινείται με σχετικά αργούς ρυθμούς αλλά οι προβληματισμοί του πρωταγωνιστή αφήνουν τον αναγνώστη να μαντέψει την επόμενη κίνηση, πράγμα, που βάζει τον αναγνώστη στη διαδικασία να σκεφτεί, όπως ο πρωταγωνιστής, αλλά καθιστά την υπόθεση προβλέψιμη. Ο χαρακτήρας του πρωταγωνιστή δίδεται επαρκώς, η μοναξιά του σκιαγραφείται με μαεστρία από το συγγραφέα και η όλη γλώσσα αποφεύγει τις βαρύγδουπες εκφράσεις και νοήματα, ώστε να καθίσταται το όλο βιβλίο ευανάγνωστο.
Γενικά, είναι ένα ενδιαφέρον βιβλίο, που φιλοδοξεί να είναι πολυεπίπεδο και το καταφέρνει, όχι με την ίδια επιτυχία άλλων αναλόγων εγχειρημάτων, αλλά δεν κουράζει τον αναγνώστη ούτε τον απογοητεύει, αρκεί αυτός να μην το διαβάσει ως καθαυτό αστυνομικό μυθιστόρημα.

4 σχόλια:

αμμος είπε...

Παραμένεις μάχιμος στις επάλξεις του ιστολογείν, αγαπητέ περιούσιε. Πέρασα να σου ευχηθώ καλές διακοπές, παρόλο που δε σου σχολιάζω συχνά, μου είναι εξαιρετικά συμπαθής ο δημόσιος λόγος σου. [Και για να μην κάνω αυτά που κοροϊδεύω "πέρασα απλά να πω μια καλημέρα στα σχόλια κτλ." για τον Τσίπρα συμφωνώ απολύτως μαζί σου και φοβάμαι πως είτε θετικά είτε αρνητικά κινείται, οι επιλογές του λαμβάνουν πάντα σοβαρά υπόψη τη λάιφστάιλ ερμηνεία που θα αντιμετωπίσουν, ενώ αστυνομική λογοτεχνία δεν πολυδιαβάζω, το βιβλίο πάντως φαίνεται ενδιαφέρον.] Θα ταξιδέψεις κάπου;

περιούσιος είπε...

@ άμμος

Ευχαριστώ, φίλτατε, για τα καλά σου λόγια αλλά και για τις ευχές! Την εβδομάδα, που μας έρχεται, θα λείψω για 4 ημέρες στη Ζάκυνθο και μετά προς τα τέλη Αυγούστου θα έχω συνέχεια διακοπών, άγνωστο που, ακόμα, διότι δεν έχω ξεμπερδέψει με τα επαγγελματικά. Είμαι φρέσκος στα χωράφια της αστυνομικής λογοτεχνίας και για το συγκεκριμένο βιβλίο διάβασα λίγα πράγματα σε κάποιο άλλο ιστολόγιο, οπότε είπα να το διαβάσω και μου άφησε την εντύπωση, που περιγράφω στην παρούσα ανάρτηση. Ο κ.Τσίπρας αποτελεί ένα νέο πρόσωπο στην πολιτική σκηνή της χώρας μας με ιδιαίτερη πέραση στις νεαρές ηλικίες αλλά συχνά ο λόγος του προκαλεί αρνητικά σχόλια, όπως το περιβόητο σχόλιο περί διαχρονικότητας της σκέψεως του Μάο. Η ενέργειά του με τη ναρή κοπέλα από τη Σιέρρα Λεόνε με βρήκε απόλυτα σύμφωνο και ήταν ίσως η πρώτη φορά και ελπίζω όχι η τελευταία, που ο εν λόγω πολιτικός ενήργησε κατά τρόπο, που με βρίσκει θετικό. Εσύ, για πού είσαι;

αμμος είπε...

Η επιφύλαξή μου για τον Τσίπρα έγκειται στο ότι ο δημόσιος λόγος του είναι συχνά απρόσεκτος (σε φάση να αναρωτιέμαι "τα θέλεις και τα λες ή σου ξεφεύγουν;" όπως με την περίπτωση του Μάο) αλλά και επειδή κάποιες κινήσεις του πάνε τη συζήτηση κατ' αρχήν στην εικόνα, ανοίγουν κουβέντα για αυτόν, αλλά χωρίς να συζητιέται κάτι επί της ουσίας (π.χ. τζιν στο προεδρικό μέγαρο). Για τη νεαρή μετανάστρια φυσικά και θα συμφωνήσω μαζί σου.

Καλές διακοπές να σου ευχηθώ επομένως. Εγώ ταξιδεύω για Κίεβο τη ν Παρασκευή, μετά Βουκουρέστι και καταλήγω Σαμοθράκη, συναντώντας φίλους και στα τρία μέρη. Ήταν λίγο πονοκέφαλος να το οργανώσω, αλλά πιστεύω ότι θα έχει αρκετό ενδιαφέρον.

περιούσιος είπε...

@ άμμος

Αν ο κ. Τσίπρας είναι απρόσεκτος, τότε είναι ακατάλλληλος για αρχηγός κόμματος, εκτός αν του δικαιολογήσουμε κάποια λάθη, λόγω του ενθουσιασμού της νεότητος. Αν σκοπίμως λέει ό,τι λέει, τότε είναι επικίνδυνος. Στην περίπτωση, πάντως, της κοπέλας, που αναφέρω, ενήργησε σωστά. Τώρα, για το ντύσιμό του, νομίζω ότι μπορούσε να ντυθεί καλύτερα. Προεδρικό Μέγαρο είναι αυτό, όχι μπαράκι.
Καλές διακοπές και σε σένα και καλά να περάσεις! Βλέπω τα μέρη, που θα επισκεφτείς και πιστεύω ότι θα περάσεις τέλεια.